سالها پیش آشنایی در واپسین روز عمرش مهمان ما بود و میگفت:
"پسرم مواظب باش میان مردم همه جور جانوری یافت میشود: سگ وحشی، گراز، مار..."
حالا میفهمم نه اینکه آدمیانی ذاتا حیوان صفت باشند  بلکه دچار امراض روحی میشوند و این حالات را پیدا میکنند...

هولاکوخان میگوید " وقتمان را آنقدر با کار خوب و فکر خوب پر کنیم که فرصتی برای کار بد و فکر بد نماند"
حتما خودشان هم میدانند که مساله به این سادگیها نیست
اگر آدم به سبب  عوامل ارثی ، محیطی و تربیتی دچار کمپلکسهای روانی و امراض روحی شود یا به علت تجربه های بد به شناختها و باورهای غلطی برسد، فشرده ترین برنامه ریزی برای کارهای خوب هم نمیتواند او را از بدی کردن باز دارد
و اگر هم آدم سالم باشد و شناختها و باورهای درستی داشته باشد، هرچقدر هم وقت آزاد داشته باشد سراغ بدی نمیرود چون از آن متنفر است.

 

در مزارع اطراف این شهر خوشبخت، این زن کشاورز را دیدم. دوست دارم آنقدر برش ارتباطیم قوی باشد که به راحتی بتوانم با آدمهایی در این سطح ارتباط برقرار کنم. محصور ماندن در میان آدمهایی شبیه خود اصلا خوب نیست. عقیم کننده و حتی کور کننده است! زندگی اینها ، دنیایشان و حرفهایشان چقدر میتواند برای امثال ما آموزنده باشد. درست مثل آب سردی که بر صورتی خواب گرفته پاشیده می‌شود، نگاه غبار گرفته‌مان را می‌شوید. در زندگی با چند گروه باید معاشرت داشت:
بچه ها، پیران، خردمندان و مردمان ساده و بی آلایش که معمولا از ضعیفترین اقشار جامعه‌اند.

 

  RSS