در خانه ای که از پای‌بست ویران است چندان مهم نیست چه کسی هست و چه کسی جایش بیاید بهتر است اما اگر اصرار بر آمدن کسی در واقع اعلام نارضایتی از مشکلات عمیق موجود باشد میتوان  حقانیت آن اعتراض را تایید کرد؛ وگرنه روشن است که هرکس بیاید فاقد قدرت لازم برای حل ریشه ای مشکلات و اصلاح ساختارها خواهد بود. اما در شرایطی که نمیتوان در کوتاه مدت به حل ریشه ای مسایل امید داشت هر نوع تلاشی در جهت هر نوع اصلاحی هرچند مقطعی، میتواند خود زمینه ساز اقدامات اساسی تر در آینده باشد.

با هیاهوی اینروزها به سالروز کوچ او رسیدیم و چه تصادفی! 
 علت همه این دردها را باید از او پرسید:
"انقلاب قبل از خودآگاهی فاجعه است"
هرچند در این قیل و قال باز هم بیشتر فراموش شود؛
هر چند جز اندکی او را آنچنانکه بود و میخواست نشناختند؛
اما برای آنها که او را میفهمند، آنها که او را نه صرفا به واسطه چند جمله رمانتیک یا نقد این و آن  یا به واسطه خواندن معدود آثاری میشناسند؛ بلکه با مطالعه همه آثارش و دریافت شرایط اجتماعی زمانش و شرح حالش به برداشتی کلی از او رسیده اند؛ زنده بودنش و مصداق داشتن حرفهایش آشکار است.

 

"گاه می‌بینیم  همه احساس میکنند که یک چیزی بت است ولی جرات اینکه تبر را بردارند و آنرا بزنند ندارند و به خاطر همین ضعف مدتها بت، بت میماند با وجود افکار عمومی و با اینکه همه فهمیده‌اند که دیگر این ارزشش را از دست داده و نقشی ندارد ولی جرات اینرا که نفی کنند ندارند." (۱)

 

"استثماری وقیحانه تر از استثمار آمریکایی بین همین مومنین و حاجیهای بازار خودمان و سرمایه داران مومن و مقدس و واقعا معتقد ما مطرح است و در عین حال اسمش هم اسلام... این مرزها را باید از هم جدا کرد. حسابها را جدا کرد، به درک که خیلی از مومنین مقدس را هم در این مرزبندی دقیق،خارج از مرز اعلام کنیم و فدا کنیم. مگر همیشه ما باید بایستیم و آنها ما را تکفیر کنند؟ بگذار ما هم یاد بگیریم. ما می‌ایستیم و آنها را تکفیر میکنیم. تکفیر که حق انحصاری گروه خاصی نیست، ماهم یاد میگیریم."(۲)

 

پ ن- ۱و۲: مجموعه آثار ۲۳ (جهان بینی و ایدئولوِژی)

 

  RSS